Vast tussen twee werelden

‘Moderne Slavernij’
Als je mij vraagt om het leven van nu te omschrijven, met al die fulltime banen, amper tijd voor onszelf, al die rekeningen die betaald moeten worden en al dat gehaast dan noem ik het de ‘moderne slavernij’.
Waarom moderne slavernij? Omdat we als robots elke dag naar ons werk gaan, niet meer weten wie wij echt zijn en wat wij echt moeten doen. We werken ons rot en waarvoor? We komen ’s avonds thuis, zijn kapot, gaan slapen en de dag erna begint het hele feest opnieuw.
Dit is niet het leven, niet voor mij, ik kan op deze manier niet oud worden, ik wil een leven creëren waar ik gelukkig van wordt. Maar pijnlijk genoeg maakt het leven hier het vrijwel onmogelijk, zo voelt het. Dit is niet de plek waar ik hoor te zijn. Dit is niet mijn thuis, niet nu.

Ik wil werken aan mijn persoonlijke groei, mezelf beter leren kennen en projecten opzetten om de wereld te helen. Eigenlijk wil ik alles doen waar ik enthousiast van word, maar helaas kan ik daar allemaal nog geen geld mee verdienen. Ik voel aan mezelf dat ik aan het zoeken ben en dat ik goed op weg ben, alles in mijn leven krijgt steeds meer vorm. I know, ik heb geduld nodig. Iets wat voor mij heel lastig is, aangezien ik graag mijn hart wil volgen maar mijn rekeningen hebben daar het geduld niet voor.

‘In the middle”
Het voelt alsof ik vast zit tussen twee werelden. De ene wereld zegt dat ik een fulltime baan moet zoeken, met een fijn salaris zodat ik houvast heb. Dan kan ik mijn rekeningen betalen, en sparen voor een eigen woning. Je kent het wel, dat huisje boompje beestje verhaal waar velen zich in bevinden (niks mis mee). Die andere wereld moedigt mij aan om deze stoute schoenen aan te houden en te luisteren naar mijn hart. Te leven met minder maar wel echt te leven, een leven waarbij je elke dag wakker wordt vol enthousiasme voor een nieuwe dag. Elke dag vol nieuwe avonturen, avonturen die je nooit meer zal vergeten.

Zal ik hier verder mijn leven opbouwen?
Zal ik ergens anders een nieuw bestaan opbouwen?
Leven met minder maar meer geluk?
Is dit de plek waar ik hoor te zijn?

“Sometimes the right path is not the easiest one”

“An arrow can only be released by first pulling it back. When life pulls you back, it simply means you’re launching into something amazing”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *