Is ‘zijn’ niet goed genoeg?

‘Hey, vertel eens wat over jezelf? Wie ben jij?’
‘Ik ben Charlene, 23 jaar en ik ben danseres’ .
‘Nee ik vraag niet hoe je heet en wat je doet, maar wie ben jij?
‘uhh…’

Ik besefte mij ongeveer 8 maanden geleden ineens dat wij onszelf heel erg bestempelen, we willen onszelf graag een status geven. We zijn dierenarts, we zijn advocaat, we zijn ‘iets’. Maar waarom doen we dit?

Als iemand mij een jaar geleden zou vragen wie ik was zei ik ook altijd dat ik danseres was, als ik dat niet vermeldde voelde ik mij een ‘nobody’. Totdat ik een boek las die is afgeleid van de Bhagavad Gita (de bijbel onder de hindoes), hierin spraken zij over het ‘zijn’ en dat dit al genoeg is.
We zijn ons zelden bewust genoeg van ons bestaan en te druk bezig met dingen buiten ons om. Dit zette mij echt heel erg aan het denken en liet mij ook beseffen dat ik eigenlijk niet wist wie ik was. Het is nog steeds één groot leerproces om mezelf beter te leren kennen. Misschien is dat wel wat wij in het leven moeten doen? Erachter komen wie wij echt zijn.

Maatschappelijk probleem?
Zelf ben ik ervan overtuigd dat het ook een maatschappelijk probleem is, we worden al van jongs af aan geconfronteerd met onze toekomst.
‘wat wil je later worden?’
‘welke school heb je uitgekozen?’
‘welke richting wil je op?’
‘welke studie wil je doen?’
Deze vragen klinken je vast bekend in de oren, en waarschijnlijk wist je het ook niet zo goed toen je deze keuzes moest maken. Ik snap niet zo goed de logica van scholen, hoe kan je keuzes maken over je toekomst als je nog geen duidelijk zelfbeeld hebt?

Nadat je geforceerd keuzes hebt gemaakt ben je nog steeds niet af van deze vragen. Je hebt (met een beetje geluk) je diploma op zak en wilt gaan solliciteren, dan krijg je weer te maken met vragen als: ‘wat is je hoogst genoten opleiding?’… wat is mijn hoogst genoten watte???

Mentale rust
Onder andere door social media voelde ik een soort druk om iemand te zijn. Ik probeerde ook die iemand te zijn, zonder te weten wie die iemand was.
Het voelde fijn om iets achter ‘ik ben’ in te vullen, terwijl ‘ik ben’ meer dan genoeg is. Het besef dat mijn bestaan meer dan genoeg is gaf mij zoveel mentale rust. Ik voelde ineens liefde voor mezelf, eindelijk kon ik mezelf een keer accepteren.

Je bent meer dan prima
Mocht dit verhaal je bekend in de oren klinken, loop dan naar de spiegel, kijk jezelf in de ogen aan en zeg dat je prima bent zoals je bent. Beter zelfs, je bent prachtig!

2 Comments

  • Deze zin raakte me; “Het voelde fijn om iets achter ‘ik ben’ te zetten, terwijl ‘ik ben’ meer dan genoeg is.” Echt so true. Echt even zo’n mind opener.
    Echt een mooi stukje, en super goed geschreven! Xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *