De kracht van geen make-up

Ik vind make-up leuk, het is in mijn ogen echt een kunstvorm. Ik heb niet voor niets een jaar lang een opleiding gevolgd aan de Mieke Petiet make-up school. Daarnaast is make-up voor iedereen en heeft het verschillende doelen. In groep 8 kreeg ik mijn eerste mascara en lipgloss en in de eerste klas gebruikte ik voor het eerst foundation. Ik wilde me mooi opmaken voor het gala op school, ook al had ik geen idee wat ik met al die potjes en potloodjes aan moest. Daarnaast had ik de meeste dingen die ik toen op mijn gezicht smeerde helemaal niet nodig.

Maar wanneer hebben we het ‘nodig’? Wanneer hebben we onszelf verteld dat we make-up echt nodig hebben? Bijna iedere vrouw draagt make-up, we staan gemiddeld een halfuur voor de spiegel voor we ons huis verlaten. Onze wimpers maken we zwart en zo lang mogelijk, we stiften onze lippen en besteden extra tijd om onze wenkbrauw on point te krijgen. Ik heb vaak geen zin om me op te maken, vooral omdat ik me goed genoeg en geaccepteerd wil voelen ZONDER make-up. Maar dat is niet zo makkelijk, iedereen draagt het, en naast een meisje met een flawless make-upje op haar gezicht, zie ik eruit als iemand die zo uit bed is gerold. Ik voel me niet af. Daarnaast zijn anderen om mij heen het gewend dat ik make-up draag en lange nep wimpers op heb. En wanneer anderen het gewend zijn, is het voor hen normaal, dan lijk ik ineens zo anders als ik geen make-up draag: “ben je ziek?”. Maar als ik er dan echt zo anders uit zie, ben ik dan nog wel mezelf?

Dit is iets waar ik de laatste tijd steeds meer over na denk. Ik heb me altijd geïnteresseerd in natuurlijke schoonheid((s)middelen) en probeer graag huis, tuin en keukenmiddelen uit op mijn huid en haar. Zo maak ik vaak avocado maskers, smeer ik castorolie op mijn wenkbrauwen, drink ik water en gezonde groene sapjes en zit ik graag in de zon voor een gezond kleurtje. Zo voel ik me mooi, is dat dan niet genoeg?

Afgelopen maand was ik in Bali. Make-up dragen heeft geen zin als je een lekker bruin kleurtje wilt dus mijn foundation en concealer liet ik thuis. Ik smeerde m’n gezicht ’s ochtends in tegen het verbranden van de zon en klaar was ik. Met of zonder make-up, van binnen ben ik dezelfde persoon, als mensen me zonder make-up niet mooi vinden, wil ik niet eens bij hen in de buurt komen. Ik droeg bijna geen ene dag make-up tijdens mijn vakantie daar en wanneer ik me opmaakte, vond ik mezelf er ineens raar uitzien. Ik was het alweer zo gewend om mezelf niet ‘mooier’ te maken met langere wimpers en contour. Daarnaast wilde ik mijn sproetjes ook helemaal niet verbergen met smeersels. Waarom zou ik? Ik draag nu minder vaak make-up doordat ik me heb gerealiseerd dat ik me niet moet schamen voor m’n ‘natuurlijke staat’. Ik ben blij dat ik veel mensen om mij heen waarbij ik me comfortabel genoeg voel om niks op te doen.

Ik vind dat iedereen lekker met make-up moet doen wat ie zelf wilt, make-up is leuk! Maar ik vind dat NIEMAND zich zou moeten schamen of verontschuldigen wanneer we een keertje geen make-up willen dragen. Met en zonder, de binnenkant is uiteindelijk het allerbelangrijkste.

1 Comment

  • Ik vind zonder make-up heerlijk! Vooral inderdaad op vakantie als je dat heerlijke kleurtje hebt.
    Daarentegen vindt ik make-up dragen ook weer een groot feest! Ik vind het heel fijn om lekker te tutten en daarmee bezig te zijn.

    Liefs,
    Evelien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *